Muzyka konkretna: Pierre Schaeffer (nieco później)

Czym zajmował się Schaeffer po “wynalezieniu” muzyki konkretnej? O tym trochę teraz.

Artykuł opublikowany w 1959, gdzie pojawia się pojęcie obiektu muzycznego, które potem powróci w książce Traité des objets musicaux (1966).

Pierre Schaeffer, Musique concrete et connaissance de l’objet musical, Revue belge de Musicologie / Belgisch Tijdschrift voor Muziekwetenschap, Vol. 13, No. 1/4 (1959) [SK: obiekt dźwiękowy, obiekt muzyczny, 6 str.] pdf

We wspomnianej książce wprowadzony jest też pomysł systematyzacji dźwięków PROGREMU (Programme de la Recherche Musicale), którego pięć etapów przedstawia John Dack . pdf

Więcej o tym w książce Understanding the Art of Sound Organization Leigha Landy’ego.

I jeszcze dwa wywiady. Pierwszy w 1970 przeprowadził z Schaefferem Frank Malina, o wizualności, sztuce kinetycznej i ich związkach z muzyką konkretną.

Frank Malina, Pierre Schaeffer, A Conversation on Concrete Music and Kinetic Art, Leonardo, Vol. 5, No. 3 (Summer, 1972) [SK: kinetic art, multimedia, akuzmatyka, il.: prace Maliny, str. 6] pdf

Drugi w 1986 Tim Hodgkinson, opublikowany w Recommended Records Quarterly Magazine, Volume 2, 1/1987, został wrzucony tutaj.